Loon bij ziekte niet over structureel overwerk
Als er in de cao goed is geregeld hoe er moet worden omgegaan met structureel overwerk, kunnen die uren niet tot de vermoedelijke arbeidsomvang gerekend worden.En dat betekende in dit geval dat de werknemer geen aanspraak kon maken op uitbetaling van loon over die uren tijdens ziekte.
De situatie
Een werknemer werkte voorafgaand aan zijn arbeidsongeschiktheid structureel meer dan de overeengekomen 160 uur per vier weken. Op basis van de cao ontvangt de werknemer een overwerktoeslag van 25% over alle uren die hij boven de 152 uur per 4 weken werkt.
De vordering
De werknemer vordert bij de kantonrechter onder meer een verklaring voor recht dat de arbeidsomvang 160 danwel 170 uur per vier weken bedraagt en vordert over het eerste jaar ziekte uitbetaling van 100% van het loon over die uren.
Het oordeel
De kantonrechter stelt vast dat de werknemer in de periode voor zijn arbeidsongeschiktheid gemiddeld meer dan 180 uur per vier weken heeft gewerkt. Op grond van artikel 7:610b BW bestaat dan het rechtsvermoeden dat de bedongen arbeid een omvang heeft van 180 uur per vier weken. Maar dat vermoeden kan door de werkgever worden weerlegd, bijvoorbeeld door een cao-regeling. In dit geval is de cao uitermate duidelijk over hoe er moet worden omgegaan met overwerkuren: alle uren boven de 152 uur per week zijn overwerkuren die worden uitbetaald met een toeslag van 25%. En omdat de cao een minimumregeling is mag daarvan afgeweken worden ten gunste van de werknemer. En dat is heir gebeurd. In de arbeidsovereenkomst is een arbeidsomvang van 160 uur per vier weken vastgelegd en dat geldt dus als de bedongen arbeid. En daarover moet volgens de cao in de eerste twee jaar van de ziekte 100% worden uitbetaald. Over de uren boven de 160 uur per vier weken hoeft geen loon te worden uitbetaald tijdens ziekte.
LJN BL5780
Rechtbank Utrecht
Salarisjobs BV(©)2012. Alle rechten voorbehouden
(©) Actilus - Breda